Իմ կյանքի ամենադժվար որոշումներից մեկը դարձավ ԱՄՆ դրոշի ներքո հանդես գալու հարցը։ Ես այն իրավիճակն այսպես եմ ընկալել։ Երկրում շախմատի նկատմամբ վերաբերմունքը սառել էր, այն այլևս չէր դիտարկվում որպես ազգային շահերի ոլորտ։ Եթե ես թույլ տայի ինձ վերաբերվել որպես շարքային մարզիկի, որը ոչնչի չի հասել, ապա դրանով իսկ հարվածի տակ կդնեի ամբողջ ոլորտը։ Եթե դուք վատ եք վերաբերվում ինձ, և եթե իմ կարծիքն այս ոլորտում ձեզ համար ոչինչ չի նշանակում, ապա մենք այլևս խոսելու բան չունենք։
Ինչ վերաբերում է ազգային հավաքական վերադառնալու հնարավորությանը, ես նման հնարավորություն չի տեսնում։ Իմ նպատակը տեսնում եմ մեր ժողովրդին օգտակար լինելու, մեր՝ որպես թույլ ազգի մասին կարծիքը փոխելու մեջ։ Սա արդեն դառնում է «Սանտա Բարբարա»։ Այն ամենը, ինչ կարող էի ապացուցել ինձ և իմ ընկերներին, արդեն ապացուցել եմ։ Ինձ միշտ հայ եմ համարել, և մենք ուժեղ ենք։
Պատասխանելով մինչև ԱՄՆ տեղափոխվելը ստացած շահավետ առաջարկների մասին հարցին՝ ես պետք է ասեմ, որ հպարտ եմ, որ չի ընդունել դրանք։
